Co to jest turkusowe zarządzanie?

Przeglądając Internet w kilku miejscach trafiłam na ciekawe kreślenie – Turkusowe zarządzanie. Prawdopodobnie i wam się ono obiło o uszy – aktualnie prawie wszystko jest turkusowe. W związku z tym postanowiłam ustalić co to tak właściwie jest oraz co rozumiemy pod hasłem turkusowe zarządzanie.

Zacznijmy może od tego, że turkusowe zarządzanie stosowane jest w tzw. turkusowych organizacjach. Jednak w dalszym ciągu nie wiadomo tak naprawdę o co w tym chodzi. Dlatego też warto przyjrzeć się „kolorom” jakie mają organizacje.

Spis treści

Toggle

Kolory organizacji według Frederic Laloux

Podział organizacji (firm) na różne kolory zaproponował Frederic Laloux w swojej książce:
Pracować inaczej. Nowatorski model organizacji inspirowany kolejnym etapem rozwoju ludzkiej świadomości

Zaproponował on w niej podział przedsiębiorstw pod względem sposobu zarządzania. Wyróżnił on w niej kilka typów organizacji takich jak:

czerwona
bursztynowa
pomarańczowa
zielona
turkusowa

Wszystkie te typy różnią się od siebie – podejściem do funkcjonowania firmy oraz pracownika. Pokrótce zasady działania przedstawia ilustracja:

kolory organizacji według Frederic Laloux

Czerwona organizacja – wataha wilków

To tradycyjna forma prowadzenia firmy podporządkowana pod pracodawcę. Schemat jej działania przypomina funkcjonowanie plemienia, gangu lub stada wilków. Każdy ma więc określoną rolę i pozycję w zespole. A na czele stoi przywódca – dyktujący wszystkim co mają robić. Zadania raczej są krótkoterminowe.

Bursztynowa organizacja – Armia

Podobnie jak w wcześniejszym modelu struktura organizacji w dalszym ciągu opiera się na hierarchii. Wszystkie procesy we firmie kierowane są odgórnie. W tym modelu firmy kierują się surowymi zasadami, które pracownicy muszą przestrzegać. Schemat ten jest w miarę stabilny a występujące w nim procesy i zadania są powtarzalne.

Na tych zasadach działają organizacje takie jak:

wojsko,
policja,
kościoły katolickie,
tradycyjne szkolnictwo publiczne,
większość rządowych organizacji.

Pomarańczowa organizacja – maszyna

W tym sposobie działania w dalszym ciągu zachowana jest hierarchia – jednak szef nie ma już władzy absolutnej. Znaczenie zaczynają mieć umiejętności/ kompetencje pracowników – mają oni tutaj większe pole manewru. Jeżeli zaproponowane przez nich rozwiązania zostaną uznane za najlepsze to zostają wdrożone. Przykłady:

korporacje,
banki inwestycyjne,
publiczne uniwersytety.

Zielona organizacja – rodzina

Ten model organizacji z założenia przypomina piramidę – przy czym tutaj nawet osoba na najniższym szczeblu może mieć coś do powiedzenia . Model bazuje głównie na elemencie indywidualnym. Bierze się w nim pod uwagę wartościach i zainteresowania innych członków organizacji. Zadaniem szefa jest głównie wsparcie oraz motywacja podwładnych. Głównym celem jest uzyskanie zadowolenia klientów. Przykładami takich firm są: Zappos, czy Starbucks.

Co to jest turkusowe zarządzanie, kolory prowadzonych firm

Turkusowa organizacja

Sama koncepcja tego typu działalności pojawiła się w połowie XX wieku. Jednak to Fredericowi Laloux zawdzięczamy jej rozpowszechnienie. Styl ten istotnie różni się od swoich poprzedników

„Nie dążymy do uznania, sukcesu, bogactwa i przynależności, by wieść dobre życie, dążymy do dobrze przeżywanego życia, a jego efektem może stać się uznanie, sukces, bogactwo i miłość.” (F. Laloux 2015, s. 60)

Turkusowe organizacje mają tzw. 3 kamienie milowe są to:

Samozarządzanie – brak hierarchii i podziału na szefa oraz pracownika tutaj każdy pracownik zostaje własnym szefem. Tego typu podejście ma sprawić, że pracownik bierze pełną odpowiedzialność za swoją pracę.
Pełnia – pracownicy mają dużą swobodę a indywidualizm jest mile widziany. Każda nowa osoba nowa osoba ma za zadanie wnieść coś do firmy i ie chodzi tu tylko o jej umiejętności, lecz również swoje cele, wartości oraz emocje. Pracownicy powinni czuć, zachowywać się jak wśród przyjaciół.
Cel ewolucyjny – organizacje tego typu nie planują swojej przyszłości na statystyk a na bazie potrzeb ich pracowników i otoczenia.

Jest więc to zupełnie inne podejście do prowadzenia firmy. Osobiście najbardziej przypomina mi to pracę Freelancerów – współpracujących między sobą w celu osiągnięcia jakiegoś celu. Każdy z nich jest inny, posiada inne komplementacje. Żaden z nich praktycznie nie jest szefem a razem dążą do określonego celu.

Podsumowanie

W tej chwili jestem jeszcze przed lekturą książki, ale to jedynie kwestia czasu aż po nią sięgnę. Sama idea wydaje się dość ciekawa i jest próbom wprowadzenia zmian – chociaż przyznam, że wydaje się mało realna. Przynajmniej w grupie osób urodzonych przed 2000 rokiem. W końcu w takim systemie żyją i żyli nasi rodzice, krewni i znajomi – a tego co się wyniesie z domu trudno się pozbyć.

A jakie jest wasze zdanie! Czy firmy zarządzanie w kolorze turkusowym są realne w Polsce?